سودجو با خدمتگزاران واقعى بشر مخلوط نشده‌اند ؟ و چگونه مىتوان آن‌ها را از يكديگر تفكيك كرد ؟ تبليغاتى كه به‌طور كلى ، از طرف سازندگان داروهاى جديد به منظور جلوه دادن خدمات نوع پروانه خود و عظمت بخشيدن به مقام شامخ داروسازى مدرن در سراسر جهان پخش و منتشر مىشود ، شامل نيمى از حقيقت نيست و در پشت سر اين نيمه حقيقت ، اسرارى از سوءاستفاده‌هاى شيادان سودجو نهفته است كه تنها هدف اين شيادان پر كردن جيب است و داروهايى كه از طرف اين‌ها ساخته و در معرض فروش گذاشته مىشود قاتل جان و غارتگر مال مردم است ولى آن‌ها از هر ضررى كه به جان و مال مردم برسد ، باك ندارند و كم‌ترين غمى به دل راه نمىدهند و اگر صدها محقق دانشمند ، هزاران مقاله در باب خطرات اين داروها ، در مطبوعات ، بنويسند بر دامن كبريايىشان گرد نمىنشيند و ككشان نمىگزد . فقط جبر طبيعت است كه گاه‌گاهى اعمال آن‌ها را متوقف مىكند و آن هنگامى است كه داروهاى ساخته و پرداخته آنان جابه‌جا مردم را بكشد يا مانند ماجراى تاليدوميد ، رسوايى به بار آورد و چندين هزار نوزاد ناقص الخلقه به جهان بشرى عرضه كند كه با واكنش شديد مطبوعات و مقامات مسئول دولتى مواجه مىشود و قهرا از تهيه و فروش آن‌ها جلوگيرى به عمل خواهد آمد ، يا بالاخره به علت رقابت‌هاى شديد بازرگانى هر مؤسسه‌اى كه تبليغات قوىترى داشت ، فرآورده‌هاى ساير مؤسسات را كنار مىزند و از گردونه خارج مىكند ، كما اينكه امروزه واليوم و ليبريوم به علت فشار تبليغات جهانى خود ميلتاون و اكوانيل و ساير داروهاى مشابه را تقريبا از بازارهاى جهانى خارج كرده‌اند و حال آنكه قبلا ديديم سازنده ميلتاون به استناد گزارش‌هاى محققان خود ، ميلتاون را در ورقه‌هاى تبليغاتى مربوط ، به مراتب ، مؤثرتر و مفيدتر از ليبريوم نشان داده است .